Terapia pedagogiczna

 

 

 

 

Terapia pedagogiczna to specjalistyczna pomoc dziecku w pokonywaniu zaburzeń rozwojowych, w tym trudności w nauce. Pomoc terapeutyczną może organizować odpowiednio przygotowany pedagog, który ma wiedzę i umiejętności niezbędne do rozpoznawania problemu, zdiagnozowania go i zaprojektowania programu terapii.

Kwalifikacja uczniów do terapii pedagogicznej odbywa się po uprzedniej diagnozie psychologiczno – pedagogicznej, która to diagnoza stanowi punkt wyjścia do zaprogramowania oraz prowadzenia pracy terapeutycznej. Powinna dokładnie, rzetelnie
i trafnie określać trudności występujące w procesie nabywania wiadomości i umiejętności szkolnych przez ucznia.

Zajęcia o charakterze indywidualnym dla każdego ucznia zakwalifikowanego do terapii odbywają się raz w tygodniu. Pomiędzy terapeutą a rodzicem dziecka uczęszczającego na terapię zawierany jest kontrakt, który nakreśla zasady współpracy.

Terapia pedagogiczna polega na wywoływaniu zamierzonych, pozytywnych zmian w funkcjonowaniu poznawczym, emocjonalno – motywacyjnym, społecznym oraz zmian w strukturze wiedzy
i umiejętności szkolnych ucznia.

   Specyficznego postępowania dydaktycznego i korekcyjnego wymagają: dzieci zaniedbane pedagogicznie, dzieci z deficytami funkcji spostrzeżeniowych, pamięci i uwagi, przy ogólnie dobrych możliwościach intelektualnych, dzieci o spowolnionym tempie procesów poznawczych, jak i te które mają specyficzne trudności
w uczeniu się, przejawiające się w rozmaitych dziedzinach wiedzy
i umiejętności szkolnych, np. w:

·     czytaniu, pisaniu (dysleksja, dysortografia, dysgrafia),

·     matematyce (operacje na liczbach, tabliczka mnożenia), geometrii,

·     muzyce (Odtwarzanie melodii, rytmu, czytanie nut),

·   czynnościach ruchowych (odtwarzanie sekwencji ruchów, rzut piłką),

·     plastyce (rysowanie).

    Wśród przyczyn niepowodzeń dydaktycznych zdecydowanie dominują specyficzne trudności w nauce czytania i pisania, określane jako: dysleksja, dysortografia, dysgrafia.